Blog Post

حل معضل آب نیازمند نگاه ملی است



ارتباط موثر نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی با مردم و رسانه‌ها همواره باعث رشد و ایجاد همدلی و هم افزایی اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در سطح جامعه می شود. نیوزگزاری سان گراف در راستای ایجاد تعامل موثر با نمایندگان مردم در عرصه اطلاع رسانی پیرامون اهم فعالیت های نمایندگان مجلس شورای اسلامی، سعی بر آن دارد با میزبانی از وکلای ملت، منعکس کننده نقطه نظرات ایشان باشد. در هفته جاری حجت الاسلام والمسلمین سید ناصر موسوی لارگانی نماینده مردم فلاورجان و رییس مجمع نمایندگان استان اصفهان، مهمان سرویس سیاسی نیوزگزاری سان گراف بود و به صورت جامع پاسخ گوی سئوالات مختلف در حوزه سیاسی، مباحث اقتصادی، مسائل اجتماعی و ورزشی بود. بخش نخست این گفت‌وگو را می خوانید:

در شرایط فعلی بحث آب یکی از مباحث مهم مطرح در بین شهروندان اصفهان است، بفرمایید نامه ای که نمایندگان استان در هفته گذشته پیرامون این موضوع به رئیس جمهور نوشتند، حاوی چه پیام و درخواستی بود؟

یکی از مهم ترین دغدغه‌ها و مهمترین مشکلات استان و مردم شریف اصفهان بحث آب آشامیدنی و کشاورزی و همچنین آب برای مصارف صنعتی است، با توجه به اینکه استان اصفهان در حال حاضر اولین استان صنعتی در ایران است، بنابراین نیاز به  آب جدی است. مجمع نمایندگان از اول دوره دهم مجلس شورای اسلامی با جدیت پیگیر مسائل مربوط به آب اصفهان بودند و بیش از ۲۷ جلسه با مسئولین طراز اول کشوری، روسای قوا، وزرا، معاونین و سایر مسئولین در این حوزه، در رابطه با مشکلات آب اصفهان برگزار کردیم که نهایتا منجر به استعفای نمایندگان استان اصفهان از مجلس شورای اسلامی گردید. 

بعد از استعفا توافقاتی از جمله دستور رئیس جمهور مبنی بر تشکیل ستاد احیای زاینده رود، که یکی از خواسته های مهم مجمع نمایندگان اصفهان بود، صورت پذیرفت؛ خب ما همانطور که برای تشکیل ستاد احیای دریاچه ارومیه خوشحال بودیم و بابت تشکیل این ستاد همیشه تشکر می کردیم، در خصوص زاینده رود و تالاب گاوخونی هم تشکیل این ستاد و ضرورت آن واقعا حس می شد که مطرح و نهایتا مصوب شد، ولی هنوز تشکیل این ستاد حقیقتا احساس نمی شود. و ما نمی دانیم آیا این ستاد تشکل شده یا خروجی داشته است؟

به همین علت اخیرا مجمع نمایندگان استان اصفهان نامه‌ای را خطاب به رئیس جمهور نوشتند مبنی بر این موضوع که قبل از اینکه ایشان به اصفهان سفر کند، وضعیت ستاد احیای زاینده رود تعیین تکلیف شود و انتظار می رود حتما ریاست این ستاد بر عهده معاون اول ریاست جمهوری قرار گیرد، نه اینکه ستادی تشکیل شود در سطح کارشناسان که اثر بخشی لازم را ندارد، همانطور که در ستاد احیای دریاچه ارومیه پنج وزیر حضور دارند، انتظار می رود وزرای مرتبط با بحث زاینده رود هم در ستاد احیای تنها رودخانه مرکزی ایران، حضور داشته باشند زیرا اگر اهمیت زاینده رود و تالاب بین المللی گاوخونی بیشتر از دریاچه ارومیه نباشد، کمتر نیست. یکی از مجوعه دلایل ما برای اصرار در تشکیل جدی این ستاد، بحث تاثیر مستقیم زاینده رود در اقتصاد شهری و گردشگری اصفهان است، زیرا استان و شهر اصفهان طروات و زیبایی خود را مدیون زاینده رود است. اصفهان یک استان استراتیژیک برای کشور است. این استان از جاذبه های فراوانی در سطح کشور برخوردار است، این استان بعد از تهران مقصد سفر تمامی مقامات و مسئولان بین المللی است، بنابراین این موارد بر اهمیت زاینده رود می افزاید.

این شادابی که امسال در مردم اصفهان مشاهده می شود در چند سال اخیر بی سابقه بوده، در صورتی که سال گذشته کشاورزان به دلیل مسائل آب دست به تجمع زده بودند، اما امسال طبق روال عادی به کار خود مشغول هستند و مردم نیز روزهای تعطیل به واسطه‌ی زاینده رود به تفریح و استراحت در کنار آن می پردازند که این موارد از منظر مسائل اجتماعی و تاثیر آن در نشاط و شادابی جامعه و کاستن از هزینه های درمانی موثر است.

از بعد دیگر  اگر اصفهان برای مقامات سایر کشورها مورد اهمیت است، به واسطه‌ی وجود میراث ارزشمند این استان است، اما اگر آب در زاینده رود جاری نباشد، میراث گران بهای این استان از دست می رود؛ در سال های اخیر اصفهان با مشکلاتی از قبیل  نشست زمین و به دنبال آن ترک خوردن آثار باستانی روبرو شده است و قطعا با نبود آب، آثار باستانی و گران بهای اصفهان از بین خواهد رفت و به مرور از میزان ازرشمندی و اهمیت اصفهان کاسته خواهد شد. البته این میراث صرفا متعلق به مردم اصفهان نیست و متعلق به ملت ایران است، یعنی بیانگر هویت ملت ایران است و فرهنگ بالای ملت ایران را می رساند. ما کجای دنیا آثاری را همچون آثار اصفهان می توانیم پیدا کنیم؟ در بعضی از کشورهای دنیا شاهد مراقبت های فراوانی از یک ابنیه‌ی مخروبه هستیم ولی ما نسبت به میراث ارزشمند اصفهان بی توجهی کردیم.

بنابراین در خواست مجمع نمایندگان اصفهان این است که قبل از سفر دکتر روحانی به اصفهان، وضعیت ستاد احیای زاینده رود مشخص شود. با توجه به این که امسال لطف خدا شامل حال مردم ایران شد و حدود ۵۰ درصد از سد زایند رود آب گیری شد، چون گنجایش حجم  سد زاینده رود یک میلیارد و چهارصد میلیون متر مکعب است، و الان حدود ۷۵۰ میلیون متر مکعب آب پشت سد ذخیره شده، اما هنوز جواب قطعی از جانب رئیس جمهور دریافت نکرده ایم و انتظار می رود در  هفته آینده در جلسات مجلس پاسخ قانع کننده ای از طرف آقای رئیس جمهور دریافت کنیم و با توجه به اینکه سفر ایشان در تیر ماه است باید بحث ستاد احیا زاینده رود تعیین تکلیف شود تا یک آرامش خاطری در این زمینه برای مردم شریف و شهید پرور اصفهان ایجادشود.

اما مسلما برای رفع این قبیل مشکلات می بایست بخشی نگری را کنار گذاشت، به ویژه اگر افراد احساساتی تصمیم نمی گرفتند و جامع نگری را در کارهای خود افزایش می دادند، مخصوصا در بحث آب و با احداث تونل بهشت آباد و یا سد تونل سوم  مخالفت نمی کردند، شاید خساراتی که به مردم خوزستان در سیل اخیر وارد شد، به مراتب کمتر بود و سیل به سمت فلات مرکزی که جزو خشک ترین نقاط کشور است و نیاز مبرم به آب دارد، هدایت می شد، می توانست موجبات شادمانی و دلگرمی مردم آن مناطق را فراهم کند، یعنی هم خسارات مناطق سیل زده را قطعا کم تر می کرد و هم باعث رونق و آبادانی در بخش استان های کویری کشور می شد؛ ولی متاسفانه با نگاه محدود و بخشی این مهم انجام نشد. احداث این کانال نیازمند یک نگاه ملی و حاکمیتی است، نه احساساتی و منطقه نگر، زیرا هر سال احتمال دارد این باران سیل آسا که امسال شاهد آن بودیم تکرار شود. هرچند که در بحث مدیریت بحران هم ما ضعیف هستیم و همانطور که پیامبر اسلام فرمودند مومن از یک سوراخ یک بار بیشتر گزیده نمی شود، بنابراین می بایست در جهت پیشگیری از خسارات و اتفاقات ناگوار دستورات لازم داده شود.

با توجه به پیگیری نمایندگان استان در خصوص احداث تونل بهشت آباد، پشت پرده‌ی اجرایی نشدن این طرح چیست؟  

بیش از ۱۰۰ میلیارد تومان هزینه‌ی مطالعات تونل بهشت آباد شده است! یعنی این پول، پول بیت المال این کشور، حتی صرف یک سری مشاوران خارجی  شده است که مطالعات آن بیش از ۱۵ سال طول کشیده ولی نگاه بخشی نگر برخی از مسئولان باعث توقف آن شد. مثلا وقتی یک مسئول جدید می آید به جای اینکه اگر طرح اشکالاتی دارد، و با انجام اصلاحاتی در مسیر و شیوه کار می شود بهترین نتایج را گرفت، کلا پروژه را منتفی می کند، یعنی اگر احساس کنند اشکالاتی در طرح هست، بدون اینکه کار کارشناسی جدید شود؛ یک باره این طرح حذف می شود. در صورتی که این طرح در دولت اصلاحات و در زمان کسانی مثل همین آقای اردکانیان و آقای بیطرف از مسئولان آب و وزارت نیروی وقت کشور مطرح شد و پیشنهاد احداث این تونل برای آب رسانی به فلات مرکزی ایران مربوط به آن دوره است، اما با شروع وزارت چیت چیان، ایشان با صدور یک دستور این پروژه را متوقف کردند و به نوعی می توان گفت پروژه کلا منتفی شد.

گرچه نمایندگان همواره پیگیر پروژه بهشت آباد بودند، ولی بحثی که در پاسخ به ما مطرح می شود، طی استناد به مصوبه‌ای است که در دولت و شورای عالی آب موجود است مبنی بر این که انتقال آب ازحوزه ای به حوزه ی دیگر ممنوع شده، در صورتی که در حال حاضر  نزدیک به دو میلیارد متر مکعب آب از حوزه استان اصفهان خارج می شود! یعنی انتقال آب از اصفهان به حوزه های دیگر مجاز است، اما انتقال آب به اصفهان مجاز نیست! که نمایندگان با جدیت پیگیر این موضوع هستند. طرحی هم که به تازگی مطرح می شود انتقال آب از سیمیرم به رفسنجان است! در صورتی که واقعا چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.  وقتی مردم استان اصفهان از نظر آب آشامیدنی در مضیقه هستند و کشاورزی آنها رو به نابودی است، کشاورزی ای که می تواند حداقل یک چهارم مصرف کشور را تامین  کند و الان رو به نابودی است، چرا نباید آب به اصفهان منتقل شود؟

نمایندگان اصفهان در حال حاضر پیگیر پروژه بهشت و آباد و سد تونل سوم هستند که هم اکنون پیمانکار این پروژه نیز به صورت دو شیفت در حال کار کردن است زیرا از نظر بودجه، این پروژه دیگر دچار مشکل نیست، هم نمایندگان مبلغی را که در اختیار داشتند برای  تکمیل این پروژه هزینه کردند و هم مجتمع فولاد مبارکه اصفهان برای اتمام این پروژه کمک کرد و با تکمیل این پروژه حداقل حدود ۱۵۰ و حداکثر ۲۰۰ میلیون متر مکعب آب به پشت سد اضافه می شود و می تواند تا حدودی مفید واقع شود. پیمانکار این پروژه متعهد شده است که تا پایان سال ۹۸ این پروژه  تمام شود، امیدواریم پیمانکار به تعهد خود وفادار باشد.

مجلس بر اساس وظیفه نظارتی خود، هیچ واکنشی در برابر مصوبه دولت مبنی بر ممنوع شدن انتقال آب از حوزه‌ای به حوزه‌ی دیگر نداشته است؟

متاسفانه در مجلس یک روحیه‌ی اصفهان ستیزی وجود دارد و اگر طرحی در ارتباط با اصفهان در مجلس شورای اسلامی مطرح شد، نمایندگان به مقابله با آن می پردازند. حتی در هیئت دولت نیز این روحیه وجود دارد. در دولت یازدهم جلسه‌ای با وزرای اصفهانی کابینه داشتیم، از آنها پرسیدم جدای از آقای بانک و ترکان، شما شش رای در هیئت دولت هستید، چه اقدامی برای اصفهان انجام داده اید؟ متاسفانه این نگاه منفی در دولت هم وجود دارد. در صورتی که اگر در اصفهان پیشرفتی حاصل می شود ربطی به کمک های دولت ندارد. من ده سال است که در مجلس حضور دارم، هر سال جایگاه استان ما برای دریافت بودجه یا بیست و هفتم بوده یا بیست و هشتم، اما در پرداخت ها و مالیات، استان ما دوم است.  همه این هزینه های پروژه های عمرانی مطرح شده در سطح کشور را مانند پل خیابان امام خمینی و میدان امام علی را مردم اصفهان از جیب خودشان پرداخته اند، بودجه دولتی در کار نبوده است،  مسئولان اصفهان باید این موارد حتما در رسانه ها گوشزد کنند که این پروژه ها از پول دولت نیست بلکه با پول عوارض مردم تکمیل شده است.  این نکات را می بایست به مسئولان گوشزد کنیم که پروژه های اصفهان  با بودجه های دولتی تکمیل نمی شود، زمانی که این موارد گفته نمی شود باعث ایجاد نگاهی علیه اصفهان و اصفهان ستیزی در کشور و مجلس و دولت می شود.

برای از بین بردن این روحیه ی اصفهان ستیزی در مجلس و دولت چه راهکاری باید در پیش گرفت؟ 

یکی از راه های  برطرف شدن روحیه ی اصفهان ستیزی دعوت از نمایندگان مجلس و مسئولان طراز اول کشور به استان و بازدید از  مناطق دور افتاده و محروم اصفهان، به جای بازدید صرف از هتل عباسی و چهارباغ است،  زیرا اگر مناطق محروم را در حاشیه شهراصفهان و در شهرستان های استان مشاهده کردند، قطعا نظرایشان راجع به اصفهان تغییر می کند و با لمس محرومیت ها آن روحیه ی اصفهان ستیزی هم قطعا از بین می رود. یک مقطعی در مجلس آقای قاضی پور نماینده ارومیه که در مجلس مخالف ۱۰۰ درصد پروژه های اصفهان بود و با صحبت های خود پروژه های اصفهان را تقریبا روی هوا برد، زمانی به اصفهان سفر کرد و من ایشان را برای بازدید به چند نقطه محروم اصفهان و مناطق محروم شهرستان فلاورجان بردم، ایشان که  ۱۰۰ درصد مخالف پروژه های عمرانی اصفهان بود، چندین مرتبه به من اعلام کرد که آماده سوال کردن از مسئولان و حتی استیضاح وزیران مرتبط با مشکلات این مناطق است، یعنی ایشان  زمانی که محرومیت را احساس کرد و خشکسالی مزارع اصفهان را از نزدیک لمس کرد نظرش و تفکرش تغییر کرد.

یا به طور مثال استان خراسان رضوی در مجلس هشتم  همایشی را برگزار کرد و از تمامی نمایندگان مجلس برای شرکت در این همایش دعوت کردند و به مدت دو روز در آن همایش به مطرح کردن مشکلات و نقاط ضعف مشهد پرداختند و اینگونه  بود که توانستند چند طرح را در مجلس تصویب کنند و  امکاناتی را برای  خراسان رضوی جذب کردند، یعنی آمدن مسئولان به مناطق محروم به جای مناطق زیبای اصفهان می تواند این روحیه ی اصفهان ستیزی را در مسئولان کنترل کند.

البته  مقصر بخشی از این  روحیه‌ی اصفهان ستیزی خود مسئولان اصفهان هستند زیرا اگر وزیران یا مقامات مهمان در اصفهان را علاوه بر هتل عباسی و چهارباغ و زاینده رود، ۱۰۰ متر جلوتر و در خیابان شهید آیت الله دکتر بهشتی می بردند و کوچه هایی که حتی رد شدن یک نفر  هم به سختی ممکن است، یا محلاتی مانند زینبیه و هفتون و حصه و شهرستان های فلاورجان و یا روستاهایی در غرب اصفهان با مسیرهای صعب العبور که کاملا سنگ لاخ است و مردم آن در فقر کامل به سر می برند، در صورتی که این مناطق هم جزو اصفهان است، بنابراین نگاه به اصفهان نباید محدود باشد و استان اصفهان را صرفا چهارباغ فرض کنند، بنابراین این قبیل بازدیدهایی در حال حاضر صورت می گیرد، همین تفکر در ذهن ها حاکم شده است که اصفهان از همه امکانات برخوردار است.

حدود ۷۰ درصد از طرح بن بروجن پیشروی  داشته و بنا است تا سال ۹۹ نیز به بهربرداری رسد  نمایندگان اصفهان  در این خصوص چه اقداماتی را انجام داده اند؟

بن- بروجن و یزد حقابه ای مشخص  برای آب آشامیدنی خود دارند که در حال حاضر این دو منطقه از آب اشامیدنی لازم برخوردار نیستند و با توجه به این  که مردم اصفهان خود دارای مشکل  جدی در رابطه با آب هستند، اما با انتقال آب آشامیدنی به استان دیگر نیز مخالفتی ندارند و اعتراضی ندارند، یعنی ۴۰ میلیون متر مکعب آب که قرار است به بن – بروجن برود با چشم انداز  ۲۰ سال آینده جمعیت بن- برجن هم این حجم  آب آشامیدنی مطرح شده را نیاز ندارند. یا مرتبه اولی که لوله ی انتقال آب به یزد شکست و چند روزی آب نداشت، تمامی صنایع داخل استان یزد از کار افتاد یعنی کاملا روشن شد که صنایع استان یزد با آب زاینده رود مشغول فعالیت هستند، یا کشاورزی یزد از آب زاینده رود  استفاده می کند و حتی برخی از رفتار های خدماتی مانند کارواش با آب زاینده رود انجام می شود، در حالی که در اصفهان طبقات دوم به بعد ساختمان های مسکونی آب ندارند، در استان یزد کارواش با آب زاینده رود در حال انجام است و متاسفانه آقای خاتمی که قرار بوده بعد از حفر تونل سوم و جاری شدن آب، با شروع تونل سوم که بیش از ۲۰ سال طول کشیده آب را به یزد دادند که حق مردم اصفهان در این میان ضایع شده است. در بن -بروجن نیز حالت مشابهی وجود دارد، حدود ۲۰ سال زمان برد تا تونل سوم حفر شود و به تازگی متوجه شدند که این تونل نیاز به سد دارد و در حال حاضر مشغول کار هستند.

نمایندگان اعتراضات گسترده ای  را در بحث بن-بروجن  داشتند و در جلساتی که با سران نظام و مسئولان داشتند گفتند اگر این آب به بن -بروجن منتقل شود برای اصفهان دیگر آبی باقی نمی‌ماند، به ویژه سال گذشته که وضعیت آب در اصفهان بحرانی بود، با اجرای این پروژه برای آشامیدن مردم اصفهان نیز آبی باقی نخواهد ماند، که این طرح متوقف است.

 یکی از در خواست های نمایندگان از دولت یازدهم و دوازهم این بود که همانطوری که ستاد احیای دریاچه ارومیه را تشکیل دادند می باید ستاد  احیای زاینده رود و تالاب بین المللی گاو خونی را هم تشکیل دهید و  نمایندگان یزد نیز مشتاق به همکاری جهت بهبود وضعیت تالاب گاو خونی هستند  زیرا  از زمانی که تالاب گاو خونی خشکیده است چشمه ها و غنات های یزد نیز خشک شده،  بنابراین این تالاب فقط به اصفهان مربوط نمی شود و می تواند چشمه های زیر زمینی یزد و نایین و بعضی از شهرستان های دیگر را  پوشش دهد و از فرسایش و فرونشست زمین جلوگیری کند. در حقیقت نظم چند هزارساله اکوسیستم منطقه با قدامات اخیر بهم خورده است.

از طرف دیگر تالاب گاو خونی در حال حاضر به خاطر ورود فاضلاب مرطوب است و اگر خشک شود گرد و غبار حاصل از آن، صرفا استان اصفهان را تهدید نمی کند بلکه استان های قم و تهران و یزد و چهارمحال را نیز تهدید می کند و بسیار خطرناک است، زیرا با وجود پساب و فاضلابی که به این تالاب وارد می شود، گرد و غبارهای برخاسته از آن سمی است، بنابراین احیای این تالاب نیازمند نگاه ملی است و حتی در استان هم به اهمیت حفظ و احیای این تالاب توجه نمی شود و در بحث این آب که در سرشاخه ها جمع آوری می شود، سهم تالاب گاو خونی در نظر گرفته نمی شود و سهم آن را به صنعت و شرب استان های دیگر واگذار می کنند، پس قطعا خشک شدن تالاب گاوخونی می تواند برای استان های هم جوار اصفهان تهدیدی جدی باشد.

در شورای عالی آب از نمایندگان اصفهان کسی حضور ندارد و تنها استاندار اصفهان و یک نماینده از کشاورزان در شورای عالی آب حضور دارد ولی می طلبد که از دبیر شورای عالی آب، و وزیر نیرو پیگیری تصویب سند زیست بومی تالاب گاوخونی به عنوان  یکی از  در خواست های مردم اصفهان مطرح شود.

چرا استعفای ۱۹ نفر از نمایندگان اصفهان در آذر ماه سال گذشته برای تشکیل ستاد احیای زاینده رود در نهایت به تشکیل یک کارگروه بدون حضور کارشناسان اصفهانی ختم شد؟ آیا نمایندگانی که استعفای خود را شکستند و به مجلس رفتند باعث کاهش اثر گذاری این اقدام نمایندگان اصفهان بود؟ 

حقیقتا اگر  بعضی از نمایندگان اصفهان دو روز دیگر تحمل کرده بودند و به مجلس نرفته بودند، اثر گذاری بیشتری داشت زیرا افرادی مانند آقای نوبخت و خود شخص رئیس جمهور بعد از مطرح شدن استعفا به دنبال برطرف کردن مشکل بودند، اما با رفتن چند نماینده اصفهان به صحن مجلس،  از انسجام استعفا کاسته و سبب شد استعفای نمایندگان نتیجه ای  مطلوبی را در بر نداشته باشد، جدای آنکه از آقای لاریجانی انتظار می رفت که در همان روز اول استعفای نمایندگان اصفهان در مجلس با نمایندگان اصفهان جلسه می گذاشت، اما  متاسفانه تا یک هفته هیچ واکنشی نسبت به استعفای نمایندگان اصفهان از طرف رئیس مجلس دیده نشد، بعد از گذشت یک هفته تلفنی زده شد که آقای لاریجانی گفته اند فردا صبح قبل از جلسه علنی مجلس جلسه ای با حضور نمایندگان مستعفی اصفهان  برگزار شود و بعد از آن به جلسه علنی برسیم، یعنی به اینگونه که ۷ تا ۷:۳۰ دقیقه صبح جلسه با نمایندگان مسعفی و ساعت ۸ صبح نیز در جلسه علنی شرکت کنید! در صورتی که جلساتی که ۳،۴ ساعت در این رابطه بود نتیجه ای نداشت. اینگونه بود که نمایندگان در آن جلسه شرکت نکردند و نهایتا روز دوشنبه جلسه ای با حضور نمایندگان استان اصفهان با رئیس مجلس برگزار شد که انتظار می رفت آقای لاریجانی دلایل این استعفا را جویا شود اما به جای آن اعلام کرد که اگر استعفای شما در مجلس مطرح شود از مجلس خواهید افتاد،  که من در همان جلسه فریاد زدم من اولین نفر حاضر هستم  استعفای من در صحن علنی مطرح شود زیرا اگر ما نتوانیم برای استان و شهرستان خود تاثیر گذار باشیم حضور ما در مجلس فایده ای ندارد، اما این حرف به نوعی بلوف بود مگر می شود که استعفای ۲۰ نماینده  پذیرفته شود در صورتی که  همان سه روزی که نمایندگان استان اصفهان به مجلس نرفتند با نیم ساعت الی یک ساعت تاخیر صحن علنی آغاز شد اما بعد از استعفا دو مورد را متعهد شدند که تا به امروز هیچ کدام از این موارد سودی برای اصفهان و حل مشکلات اصفهان نداشته است. 

یکی از آن موارد این بود که دولت متعهد شد برای راه اندازی سامانه دوم آب آشامیدنی ۳۵۰ میلیار تومان در بودجه اصفهان قرار دهد که در حال حاضر بی نتیجه مانده است، حقیقتا در این سالها که من نماینده مجلس بودم هیچ کدام از استانداران اصفهان مانند دکتر رضایی پیگیر آب اصفهان نبودند و از هیچ جلسه ای با افراد تاثیر گذار در این رابطه دریغ نکردند، جلساتی که با آقای نوبخت گذاشتند که او گفت طرح های پیشنهادی را ارائه دهید اما کارشناسان زیر دست آقای نوبخت با تمامی طرح ها به نحوی مخالفت کردند.

یکی دیگر از موارد که دولت متعهد شد اجرای ستاد احیای زاینده رود بود که بعد از گذشت چند ماه از دستور رئیس جمهور و تصویب این ستاد در هیئت دولت گذشته است اما از این ستاد نیوزی نیست و نکته ای که برای مردم اصفهان اهمیت دارد این است که افرادی در این ستاد حضور داشته باشند که دلسوز  اصفهان  و احیای زاینده رود باشند که قطعا هیچ دایه ای دلسوزتر از مادر نیست و چه کسی بهتر از مسئولان اصفهانی شایسته حضور در  این ستاد هستند؟ همانطور که سال گذشته مبحث آب آشامیدنی مدیریت شد و گرنه منجر به معضل اجتماعی می شد،  بنابرانی چه کسی می خواهد به فکر آب آشامیدنی ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر جمعیت اصفهان، جدای از اتباع بیگانه باشد؟ در کجای دنیا این جمعیت از یک سامانه آب آشامیدنی خود را تهیه می کنند؟ در صورتی که در تهران چندین سامانه برای تامین آب آشامیدنی استان تهران فعال هستند.

اگر حادثه ای که در گذشته برای اصفهان پیش آمد مانند واژگونی تانکر نفت  که وارد آب آشامیدنی اصفهان شد، یا لوله ای آب آشامیدنی که در اثر عملیات عمرانی تخریب شد و یا نفوذ خاک به آب و گل آلود شدن آن در موارد فراوان که آب شرب اصفهان دیگر قابل استفاده نبوده زیرا تنها از یک سامانه و تصفیه خانه تامین می شود و این مشکلات نیازمند مدیریت بحران کشور است که می بایست فکری به حال آب آشامیدنی این جمعیت فراوان اصفهان کنند که حقیقتا بر نظام حق دارند در چه موقعی کشور نیاز  به کمک داشته اصفهان از کمک دریغ کرده در همین  سیل اخیر که خسارت فراوانی به کشور وارد شد کدام استان کشور مانند اصفهان به میدان آمدند و گروه‌های کمک رسانی از اصفهان به مناطق سیل زده اعزام شدند بنابراین این استان نیازمند توجه یک ستاد ملی در حد حضور چند وزیر است که بتوانند این مشکلات را برطرف کنند.

گفت و گو از: سید ابوالفضل مدنی- نیوزنگار سرویس سیاسی سان گراف

About sungraph

Related Posts